Για πρώτη φορά, παρακολουθούμε τα φυτά να αναπνέουν σε πραγματικό χρόνο.

Τα φυτά «αναπνέουν» μέσα από μικροσκοπικά ανοίγματα στα φύλλα τους γνωστά ως στόματα - όρος που προέρχεται από την ελληνική λέξη για τα «στόματα. " Αυτοί οι μικροσκοπικοί πόροι εκτελούν μια κρίσιμη πράξη εξισορρόπησης:

ανοίγουν για να επιτρέψουν στο διοξείδιο του άνθρακα (CO2) να εισέλθει για φωτοσύνθεση, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπουν στους υδρατμούς να διαφύγουν στην ατμόσφαιρα μέσω της διάπνευσης.

Αυτός ο συνεχιζόμενος συμβιβασμός επηρεάζει το ρυθμό ανάπτυξης ενός φυτού, τις απαιτήσεις νερού και τη συνολική ανθεκτικότητα, ειδικά σε δύσκολο περιβάλλον.