Η NASA εκτιμά ότι, γύρω στο 2036 το Voyager 1 θα σταματήσει να λειτουργεί

Το Voyager 1 τροφοδοτείται από μια θερμοηλεκτρική γεννήτρια ραδιοϊσοτόπων (RTG), ένα σύστημα που διατηρεί το σκάφος σε λειτουργία για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Οι γεννήτριες RTG του σκάφους αξιοποιούν τη φυσική ραδιενεργό διάσπαση του πλουτωνίου-238 για την παραγωγή θερμότητας, η οποία μετατρέπεται σε ηλεκτρική ενέργεια.

 Ωστόσο, αυτή η παροχή ενέργειας μειώνεται σταδιακά. Καθώς το πλουτώνιο-238 διασπάται, παράγεται λιγότερη θερμότητα, ενώ παράλληλα μειώνεται η απόδοση των παλαιωμένων θερμοηλεκτρικών εξαρτημάτων του σκάφους. Η διαθέσιμη ηλεκτρική ισχύς του Voyager 1 μειώνεται κατά περίπου 4 Watt ετησίως.

 Οι μηχανικοί της NASA διαχειρίζονται τα περιορισμένα ενεργειακά αποθέματα απενεργοποιώντας συστήματα και επιστημονικά όργανα που δεν είναι πλέον απαραίτητα. Κάθε Watt που εξοικονομείται συμβάλλει στη διατήρηση της λειτουργίας των σημαντικότερων συστημάτων του σκάφους —συμπεριλαμβανομένων των επικοινωνιών— ​​για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

 Στις αρχές της δεκαετίας του 2030, αναμένεται ότι το Voyager 1 δεν θα διαθέτει πλέον επαρκή ενέργεια για τη λειτουργία των εναπομεινάντων επιστημονικών οργάνων του. Η NASA εκτιμά ότι, γύρω στο 2036, το σκάφος ενδέχεται να μην έχει αρκετή ηλεκτρική ισχύ για να διατηρήσει σε αξιόπιστη λειτουργία τον ραδιοπομπό του.

Το Voyager 1 δεν πρόκειται να εκραγεί ξαφνικά ούτε να σταματήσει να κινείται όταν εξαντληθεί τελικά η ενέργειά του. Απλώς θα χάσει τη δυνατότητα επικοινωνίας με τη Γη, συνεχίζοντας παράλληλα την πορεία του στον διαστρικό χώρο.

 Ακόμη και αφού σιγήσει, το Voyager 1 θα συνεχίσει το ταξίδι του μεταφέροντας τον «Χρυσό Δίσκο» (Golden Record) — ένα μήνυμα από τη Γη που ενδέχεται να παραμείνει μαζί με το σκάφος για χιλιάδες χρόνια.